Ποντιακά τραγούδια: Εὐχαί

Ποικίλα άσματα του χωριού Σταυρίν

Δημήτρης Παπαδόπουλος

Αρχείον Πόντου. Τόμος 11^ος.

Έτος 1941

Ας ήμουν παλληκάρι δώδεκα ετών,

ας είχα και την καλή μου έξι εφτά ετών.

ας είχα κι ένα βέλος κι ασημένιο τόξο,

ας είχα και τη δύναμη στον ουρανό να ανέβω,

τα άστρα και τα κάστρα όλα θα τα σημάδευα και θα τους έριχνα (θα τα τόξευα)

τους ήλιους τα φεγγάρια, όλους θα τους ΤΑΡΑΖΑ.

Το κεντρικό θέμα της φωτογραφίας είναι από το εξώφυλλο του βιβλίου του Μενέλαου Λουντέμη, "'Ένα παιδί μετράει τα άστρα".

ΤΑ ΜΑΥΡΟΘΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΘΕΑΤΡΟ: Το τραγούδι του Μωμό(γ)ερου

"Μωμόερος θα ίνουμαι και με τα κωδωνόπα, θα λάσκουμαι μασανυχτί κ΄εγνεφίζω κορτσόπα"

Για τους Μωμό(γ)ερους μαθαίνουμε εδώ: http://maurothalassopoula.blogspot.gr/2013/07/blog-post_10.html

40 Μήλα Κόκκινα από τους Ηθικόν Ακμαιότατον.

Αυτό το τραγούδι μου αρέσει πολύ γιατί όπως λέει ο παππούς μου για την ομορφάδα μου γράφτηκε κι όταν μεγαλώσω θα πάω σε μια ειδική σχολή που τη λένε σύλλογο Ποντίων και θα μάθω να το χορεύω κιόλας. Η γιαγιά λέει ότι αυτά είναι πολύ μοντέρνα κι ότι δυο φορές να με πάει στο πανηγύρι στο χωριό θα τα μάθω όλα μια χαρά. Δεν ξέρω τι να διαλέξω τελικά, πτυχιούχος μπαλαρίνα στο ομάλ ή μαλλί της γριάς και σίγουρα μια κούκλα σε καροτσάκι από την άλλην; Φφφφ τι δίλημματα κι εμείς οι χορεύτριες!

Άνοιξη και καλοκαίρι- Σιαμλίδης Κοτίδης

Ακούω τον μπαμπά να παίζει λύρα και χορεύω Ποντιακά! Όπα μου!